Vijf jaar geleden is het ondertussen dat ik nog eens een pianoklavier met mijn handen mocht beroeren… Maar vanaf volgende vrijdag kan ik dat weer doen op elk moment van de dag en de nacht! Als mijn buren daar niets op tegen hebben, tenminste. Ik heb zéér binnenkort dus weer een piano in huis, en ik kijk er zo naar uit!
Die op stapel staande pianoverhuis -niet zonder de nodige logistieke problemen trouwens- deed mijn gedachten wegdrijven, naar de zovele dingen die we leren en waar we nadien niets meer mee doen. Uren heb ik als tiener gezwoegd op die Duitse woordjes en wiskundige formules, maar met mijn Duits kom ik dezer dagen nauwelijks verder dan Jean-Marie Pfaff. En die wiskunde, tja, zelfs voor de eenvoudigste berekeningetjes grijp ik nu naar mijn rekenmachine.
Herkenbaar?
Zoen pialoen,
Lieve
18 maart, 2008 at 1:52 pm |
een piano… uren en uren heb ik er op gezwoegd. Dit terwijl ik een drummershartje heb. Al moet ik toegeven dat het toch leuk is als ik het enige liedje dat ik nog kan even speel op de piano. Het blijft uiteindelijk toch nog een mooi geluid!
25 maart, 2008 at 8:51 am |
Joehoe! The piano has arrived! En mijn buren zullen het geweten hebben