Als fundamentalistische moslims op hun achterste poten staan omwille van detaillistische interpretaties van de koran, staan onze voorpagina’s er vol van. Schande! Maar wat doen we wanneer de katholieke geestelijken moord en brand roepen omdat een BBC-documentaire enkele woordjes van de Bijbel durft tegen te spreken? We lachen er eens mee en maken ons er niet druk om. Haha, die katholieken toch met hun ouderwets gezwets.
Het probleem: de BBC, befaamd om haar doorgaans oerdegelijke documentaires, spit in het tv-drama The Passion (met maar liefst 4 afleveringen) uit op welke manier Jezus Christus aan het kruis werd genageld. Conclusie: in foetushouding, met de voeten op een plankje genageld, spijkers in de armen. Ter illustratie: zie tekening rechts. FOUT, schreeuwt de katholieke kerk. Iedereen kent wel het kruisbeeldje waarbij de nagels in de handen van de zoon gods zijn geslagen en waarbij hij zijn hoofd lijdzaam opzij laat hangen. Ter illustratie: zie tekening links. “De BBC misleidt het gelovige publiek door een verkeerde interpretatie van de Bijbel!” Een reactie van de invloedrijke reverend George Curry: “We should be true to history and the events that occurred.”
Dan vraag ik me af…
* Sinds wanneer spreken christenen over hun Bijbel met de woorden “geschiedenis” en “feiten”?!
* Welk nut heeft het in godsnaam -letterlijk, ja- om te bekvechten over de details van een verhaal waarvan de boodschap meer telt dan de exacte gebeurtenissen?
* Een interessante vergelijking: we wijzigen het nieuwtje licht en vervangen de woorden “Bijbel” door “Koran”, “christenen” door “moslims” en “jezus” door “mohamed”. Het deel “vitten over details” laten we onveranderd. Hoe verontwaardigd zouden de meeste mensen dan niet zijn over deze idiote discussie?
Aan u de antwoorden, ik stel alleen de vragen 
Zoen crusifoloen,
Lieve
17 maart, 2008 at 4:46 pm |
Je hebt een punt ter grootte van de Basiliek van Koekelberg!
Toen ik indertijd van ‘mijn geloof viel’ – en dat gaf nogal een knal – heb ik echt jaren allerlei boeken en studies gelezen over geloven en de historiciteit van de figuur ‘Jesoeja-bin-Yusef’, de vroeg-christelijke kerkgemeenschap en hun aanhang [1]. En toen ben ik wel degelijk zeer geboeid geraakt door die verhalen. Waarom?
Omdat ik in de loop van die jaren ontdekt heb hoe mensen erin geslaagd waren om van een eenvoudige en degelijke – en feitelijk zeer aantrekkelijke – leerstelling, met diepe wortels in het geestesleven van ettelijke duizenden jaren en van vele volkeren, een doctrine te maken.
Van een leerstelling groeiden de daden en woorden van die jonge joodse rabbi tot een legende, van een legende werd het een mythe en met die mythe werd uiteindelijk een doctrine, een geloof, een moraal en een kerk geconstrueerd.
Zag ik in de boeiende reportage-reeks van Jan Leyers (De weg naar Mekka) ook al niet een koran-geleerde (in Damascus, Syrië) die er heel menselijke en intelligente benaderingen op nahield. En die ook vond dat veel van de gelovige Islamieten in het Westen zich al te druk maakten over hun Heilig Boek? Die ook door kritisch onderzoek tot een veel eenvoudiger beleving van zijn geloof was gekomen?
Laat ik dit nog zeggen: door de kritische studie van Bijbel en geloofs-verleden zie ik vandaag jonge christenen die stukken relaxter omgaan met diversiteit en progressiviteit, met maatschappelijke verandering en aanpassing. Met engagement en geloof. We kunnen alleen hopen dat jonge islamieten dat ook zien en er hun conclusies uit trekken. En wie goed kijkt, die ziet links en rechts al een hoop moslims die inderdaad veel relaxter zijn in hun geloof en hun culturele erfenis. Meestal jonge vrouwen, zowel hier als ginder. En dat is natuurlijk ook niet toevallig…
En dat allemaal door een beetje kritische studie en openhartigheid.
[1] Aanrader op dit punt: “De Bijbel, Waarheid en Verdichting” van Robin Lane Fox, 1991, New College Oxford. In het Nederlands vertaald door Tinke Davids, uitgeverij Agon. ISBN 90-5157-174-7
18 maart, 2008 at 10:24 am |
Hoi Johan,
Dat klinkt als een gemeend pleidooi voor de terugkeer naar de essentie van ‘heilige boeken’ en de geloofsleer. Een zoektocht die je blijkbaar zelf ooit hebt doorlopen.
Wat dat betreft ben ik een typisch kind van mijn tijd -denk ik-, onverschillig voor eender welke geloofsleer maar tegelijkertijd op zoek naar iets diepzinnigers…
Dat even buiten beschouwing: mijn punt is vooral dat heel wat mensen (laat ik ze gemakshalve “de publieke opinie” noemen) meten met twee maten en gewichten. Dat moslim-zijn meteen zou betekenen dat je extremistisch en detaillistisch bent, en dat christen-zijn je ouderwets en onschuldig maakt. Dat katholieken de gekste dingen mogen doen en zeggen en hun eigen geloof mogen verheffen boven alles en iedereen, zonder dat er een haan naar kraait.
Een roep om consistentie dus, of het nu om boeddha, jezus, mohamed of krishna gaat.
Liefs,
Lieve
PS: altijd fijn te kunnen discussiëren met kritische en intelligente mensen zoals jij!
18 maart, 2008 at 8:16 pm |
Doet me denken aan die andere BBC-documentaire over het ‘echte gelaat’ van Jezus. (foto: http://en.wikipedia.org/wiki/Image:Proposedjesus.jpg). Daar was toen ook heel veel over te doen.
Verder helemaal mee eens! Extremisme is nooit goed, in welke godsdienst het ook voorkomt.
19 maart, 2008 at 11:37 am |
Hi Lieve, Leen,
Je raakt hier uiteraard een zeer gevoelige snaar. Het actuele thema christenheid-islam, integratie, assimilatie, respect … oeioei, daar alleen al kan je een blog mee vullen ter grootte van de Eifeltoren.
Maar laat ik het simpel houden: ik ben een atheïst die zijn religieuze kant niet ontkent. Ik kan ook gevat zijn door de “tremens” en “fascinans” die veel gelovige zielen kennen.
Als ik de natuur in al haar pracht en kracht zie, dan kan ik begrijpen dat mensen in het verre verleden geneigd waren een verklaring voor die fenomenen te zoeken in het bestaan van een ‘bovennatuurlijke’, regulerende entiteit.
Dat ik dat zelf niet doe, heeft meer te maken met een persoonlijke, intellectuele keuze en een behoefte aan begrijpen, eerder dan aan een sentimentele keuze en een behoefte aan verklaren. Maar dat wil niet zeggen dat ik het troostende aspect van ‘geloven’ geen waarde toeken.
Maar dat is dus allemaal zeer menselijk en het ligt heel gevoelig. Dat die jonge rabbi in het Palestina van ‘t jaar 0 – historisch klopt dit zelfs niet, maar soit -, de joodse profeten van lang daarvoor en de profeet Mohammed in 567 dat allemaal hebben willen duiden en er een verklaring voor wilden geven, kan ik goed begrijpen. En dat er vandaag mensen zijn die die verklaring nog altijd zinvol vinden, ook dat kan ik begrijpen en respecteer ik.
Feit is echter dat veel van die ‘verklaringen’ verworden zijn tot ‘doctrines’, dwingende leerstellingen, net zoals de ideeën van een filosoof als Karl Marx of de stellingen van John Smith voor sommigen ‘heilig’ zijn en boven alle kritiek verheven zijn. En het kritiekloos achterna hollen van die doctrines, ja, dat kan je bezwaarlijk intelligent noemen. Maar het is des mensen, vrees ik.
Wie troost en hoop vindt in zijn of haar geloof, die zal ik respecteren. Maar wie vindt dat ik ‘gered’ moet worden en zijn of haar verklaringen aan mij komt opdringen, die zal ik altijd hetzelfde antwoord geven: “Nein, danke.”
Maar toch heb ik liever een jonge moslima die vrijwillig haar hoofddoek draagt, uit piëteit en diepgevoelde overtuiging, dan een medewerker van de kardinaal die vanmorgen op radio Klara nog steeds durft te beweren dat 70% van de Belgen christen zijn en 10% dat allicht zijn zonder het zelf te weten…
Het eerste is een persoonlijk keuze die veel respect verdient en waar niemand zich over uit te spreken heeft, het tweede is zeer arrogante en rabiate onzin en getuigt van een enorm dédain en misprijzen voor de mensheid.
Overigens herken je een idioot meestal aan het overvloedig gebruik van kwantitatieve gegevens. Intelligente mensen gebruiken liever kwalitatieve criteria.
De kennis van de ‘historische’ Jezus is dus alleen al daarom heel belangrijk: het toont aan hoe dikwijls en vaak ook waarom ‘kerkelijke’ hoogwaardigheidsbekleders en leraren de ‘echte’ man, zijn entourage en inzichten vervormd en naar hun hand hebben gezet. Ter meerdere eer en glorie van zichzelf en hun machtswellust. En ik vind dat geen enkel historisch figuur zoiets verdiend.
1 augustus, 2008 at 11:53 am |
hoi vrienden!
ik heb met pasen ook the passion van de bbc gezien.
ik vond het echt heel mooi gedaan!
als je het goede nieuws van jezus nog niet gehoord hebt
is deze televisie serie een goed begin.
in de bijbel kan je alles over jezus vinden.
zoek je maker nu het nog kan
ik wens je vrede,
maarten
27 februari, 2009 at 10:49 pm |
hoi,”the passion” dramaserie uit 2008 van de
bbc wordt op donderdag 9-4-2009 op de nederlandse televisie bij de ncrv uitgezonden om 22:50. je moet echt kijken! (nou ja moet niet natuurlijk..maar hij is echt zo super mooi!).er is ook een dvd van.
groet’n en liefs van mert’n
6 april, 2009 at 9:21 am |
shalom!
the passion(bbc2008)
do 9, vr 10, za 11 april
22.50uur nederland 2 ncrv
kijken!!