Lieve Woordjes op maandagochtend

Ik voelde het vanmorgen meteen. Deze dag had alles in petto om tegen te vallen. Een fikse regenbui besloot om drie uur vannacht op mijn binnenkoertje neer te plenzen, waardoor ik in allerijl uit mijn bed moest springen om het droogrek met pasgewassen was te redden. En enkele uurtjes later liet mijn wekker van zich horen met onverbiddelijke biepjes. Veel te vroeg!, schreeuwde mijn lichaam. Te weinig tijd om te ontbijten, net genoeg tijd om naar het station te spurten en hijgend het perron op te komen draven. Geen trein te zien, wél de mededeling “+00:22” op het scherm. De dreigende wolken lieten weer dikke regendruppels neerdalen en ik had zin om mee te huilen met al die grijsheid. Op zo’n ochtenden zou ik zelf wel wat lieve woordjes kunnen gebruiken. Maandag, bah!