Mijn fiets is gepikt, denk ik. Maar ik ben er niet echt zeker van.
Feit: hij staat niet op zijn vaste plekje in de gang van ons huis vol appartementen.
Bedenking: het overkomt me wel vaker dat ik ergens naartoe ga met de fiets en achteraf te voet terugkeer, zonder te beseffen dat ik mijn stalen ros -vastgeketend aan één of ander Antwerps fietsenrek- eenzaam achterlaat.
Bedenking: er was gisteravond wel heel wat gestommel met fietsen in de gang. Maar misschien ook niet onlogisch, met drie fietsen en drie eigenaars die steeds het plekje dichtst bij de deur willen innemen.
De detective in mij gaat nu proberen om van minuut tot minuut te reconstrueren wat ik gisteren gedaan heb. En wanneer mijn fiets mij in die activiteiten vergezeld heeft. Om dan uiteindelijk te concluderen of ik nu boos moet zijn op mijn kwaadwillige en fietsenstelende huisgenoten… of op mijn falende geheugen.
26 mei, 2008 at 9:41 am |
Ik heb ooit aangifte gedaan van mijn gestolen fiets. De volgende dag ben ik hem gaan oppikken aan de bibliotheek, gat in mijn geheugen. Dat durfde ik echter niet te gaan vertellen aan de politie…
26 mei, 2008 at 4:06 pm |
Ow, ik hoop dat je hem snel terugvindt!
27 mei, 2008 at 10:11 am |
@ tweet: haha… blij te weten dat ik niet het enige grote warhoofd ben dat op de wereld rondloopt!
Ik hoop dat het bij mij ook zo goed afloopt…
@ bie: bedankt voor het medeleven, nog geen nieuws totnogtoe. Zucht. Ik durf niet te gaan zoeken want als ik hem niet vind betekent dat dat ‘ie gepikt is!