Beschilderde slangenmensen, Afrikaanse clowns in business suit, menselijke piramides die plots ineenstorten, oerdrums en opzwepend gezang… Da’s wat er vanavond op het programma staat. Heb ik toch van horen zeggen. Wordt mij beloofd in flarden Laatste Show en YouTube.
Ik ga naar Afrika! Afrika! kijken. Voor wie de voorbije weken op Mercurius zat of voor wie compleet ongevoelig is aan ver doorgedreven marketing: een groots opgezet circusspektakel met zang, dans en show. Heeft z’n tenten net verhuisd van Antwerpen naar Brussel.
En vanaf het moment dat ik ook maar zo weinig als een tentpaal van zo’n circus zie, vlieg ik er naartoe. Gecharmeerd, gefascineerd, hulpeloos en gehypnotiseerd. Zelfs al krijst mijn bankrekening op zo’n moment nee, het mag niet baten. Want sinds ik als jobstudent bij Cirque du Soleil mocht werken (“programmaboekjes! CD’s!”), is er een sprankeltje circusmagie achtergebleven in mijn hart. Spektakelmagie, à la Alegria en Dralion. Een show die al je zintuigen meetrekt en je geen seconde met rust laat. Zo’n circusvoorstelling waar je buitengaat met een gevoel van euforie en een brede, verwonderde smile op je gezicht.
De betovering van echt circus, die zit doorgaans in de tragedie van een goede clown, in de bravoure van een ouderwetse circusdirecteur. In kleine, onooglijke tentjes die wachten op spaarcentjes om gerepareerd te worden. De stiltes van ingehouden adem en tintelende spanning, die voel je alleen in authentieke arena’s. Niet in Tour&Taxis, niet in een zaal van duizend man. Zoals de nostalgische circussen die tijdens de Zomer van Antwerpen her en der verstopt worden in de stad.
Maar zo’n authentieke circusmomenten moeten zeldzaam blijven. En afgewisseld worden met spektakel waarvan je mond openvalt, met muziek en choreografie die je willen doen meedansen. Benieuwd wat het wordt, vanavond. Des te meer omdat Held nog nooit een voet in een circustent heeft gezet, of het nu die van een rondreizende familie is of die van een internationaal gezelschap. Mijn voorspelling? Hij gaat niet weten wat hij ziet!
Ik hoop dat het de moeite was! Had ook graag willen gaan, maar de goeie plaatsjes waren al op op de avonden dat ik kon
Wat die plaatsen betreft: onze voorstelling was blijkbaar niet helemaal uitverkocht. Dus toen we aan een steward hulp vroegen omdat we onze plaatsen niet vonden, meldde die ons vrolijk dat we konden gaan zitten waar er nog maar plek was. Zijnde: op zo’n twee meter van het podium, minstens 2 categorieën duurder dan we betaald hadden! Niks over te klagen dus
Het was echt de moeite, Leen. Ja, je hebt iets gemist, hihi. Vergelijkingen met Cirque du Soleil zijn ni echt op z’n plaats, dit was gewoon beter en grappiger en spontaner!