Ik kruip op mijn bureau en balanceer op de vensterbank om mijn Spaanse vlag aan het raam te hangen. Ik neurie een hele dag het opzwepende themalied met Shakira mee. Ik luister met een half oor naar het openingsfeest terwijl ik de laatste uurtjes van de werkweek afmaak. Ik spurt na het werk naar het huis van Held om de openingsmatch te kunnen meepikken.Hij is lichtelijk jaloers op de aandacht die het tv-scherm plots van mij krijgt.
Tijdens het familiefeest worden tussenstanden opgezocht en doorgezegd. Gemaakte doelpunten worden bediscussieerd. Favoriete teams worden verbaal tegen elkaar uitgespeeld. In de auto naar huis hoor ik Engeland een vroeg doelpunt maken tegen de VS. En hoe moe ook, ik kom thuis, zet de tv aan en zie doelman Green blunders maken die zijn kaken nog lang rood zullen doen kleuren.
Het WK is er weer. Er is weer wat op tv, er is weer wat om over te praten (of had u nog iets nieuws te zeggen over onze politiek?) Er zijn weer knappe, afgetrainde atleten bij de vleet te zien, van over heel de wereld. En best van al: er is hoogstaand voetbal, een hele maand lang. En, no doubt, een thriller van een finale met Spanje in de hoofdrol. Heerlijk!
voetbal? is dat dat met die bal of was het nu weer een pluimpje?
‘t Is dat met die bal. Anders heette het voetpluim. ‘t Zou eerder op ballet lijken.
Aaaaaaaaaaah! Ik word er bijna gek van! Ik werk in Nederland. Het hele gebouw is omgetoverd tot een WK-gebouw… Vlagen, versieringen, guirlandes etc… Wat een waanzin =D
Liefs
Tierlantijntje