Ze moeten nog een paar weken wachten, maar alles staat al klaar. Ze hebben bijna niets zelf moeten kopen. Want een collega had nog een parkje staan, de tante heeft het oude wiegje van zolder gehaald en het achterneefje is intussen toch uit zijn babykleertjes gegroeid. De mededeling “wij verwachten een kindje” deed de voorbije maanden tientallen bevriende vrouwen in kelders, zolders en kleerkasten duiken.
De blinkende folders die Sinterklaas verspreidt zullen dus nog minstens enkele jaren blijven liggen. Tot de kleine spruit net zo mondig genoeg is als het achtjarige meisje dat vorige week in een megaspeelgoedketen luidop eiste: “Mama, dat magneetspel is keitof, dat wil ik hebben!” Gelukkig beschikte mama over een beter inschattingsvermogen dan dochter. “Dat ben je na enkele weken toch alweer beu, lieverd.” Ouders die de eisen van hun kinderen moeilijker weerstaan, raken vergeten speeltjes misschien kwijt op één van de vele ruilbeurzen die de laatste tijd weer populair worden.
Vorige week botste ik zomaar op de meest mysterieuze manier van ruilen. Op de trein vond ik een vergeten boek. Dat dacht ik toch, dat het vergeten was. Maar op de eerste bladzijde van de thriller met ezelsoren las ik: “Hallo, ik ken u niet, maar veel leesplezier!” Een los blaadje zat ter hoogte van bladzijde 115. Met de naam van Jennifer, die spannende leesmomenten beleefde op Tenerife. En daaronder de naam van Marc, met plaatsvermelding “trein”. Ik schrijf binnenkort “Lieve” en “mijn knusse sofa” onderaan het lijstje en laat het bijzondere boek daarna op mijn beurt rondslingeren.
Misschien wel op de Boekenbeurs in Antwerpen? Die kreeg dit jaar tienduizenden bezoekers over de grijze betonvloer. Net in dezelfde week en net in dezelfde stad werd een tweedehands kinderboekenbeurs afgelast wegens “te weinig deelnemers”. We houden blijkbaar van nieuw, van blinkend, van ongebruikt en schoon. Liever snel een nieuw paar sokken van de H&M dan naald en draad boven te halen. Liever een nieuwe doos met kleurpotloden dan de half afgescherpte exemplaren van vorig jaar.
Nieuw moet voor mij niet altijd blinken.
Ken je BookCrossing.com? Daar worden gelezen boeken geregistreerd, vooraleer ze ergens lukraak worden achtergelaten. De vinder kan de schenker van het boek dan door een boodschap die in het boek werd geschreven, terugvinden op Bookcrossing. Ik geloof dat er ook zoektochten naar achtergelaten boeken worden op touw gezet enzo. Dit lijkt wel een georganiseerde vorm van wat jij beschrijft over je gevonden detective.
Hehe, super! Handig om je nieuwsgierigheid mee te bevredigen. Maar zelf hou ik niet zo van spontane, wonderlijke dingen die dan per se georganiseerd moeten worden met een website en nummers enzo… Mysterie heeft ook iets moois
Bedankt voor de link!
Dat ben ik helemaal met je eens!