Onze vaste filmredacteur heeft een nieuwe beroepsuitdaging gevonden. Daarom nestel ik mij deze namiddag al voor de vierde keer in een comfortabel cinemazeteltje, gratis en voor niks, om een film te bekijken die pas binnen een week of vier in de zalen draait. Recensie over schrijven voor onze cultuurblog, babbeltje over doen met de regisseur en ik ben helemaal mee met het filmgebeuren.
U begint te kwijlen van jaloezie? Laat dat al maar zitten. Leuk, die films, ok. Maar tel maar eens na hoeveel interviews met de regisseur van Het Varken van Madonna de laatste weken in alle media zijn verschenen. Frank Van Passel in De Laatste Show. Frank Van Passel in Humo. Frank Van Passel in Wablieft. Frank Van Passel in Metro. In Het Belang van Limburg, in de Krant van West-Vlaanderen, en ga zo maar door.
Picture: een regisseur – die er in de eerste plaats voor kiest om films te maken, niet om op de rooster gelegd te worden door een meute kritische filmjournalisten – wordt door de distributeur een dagje op hotelkamer gezet. Een rij mannen, afwisselend met pen en blocnote, camera of bandopnemer, passeert de hele dag lang de revue. En let op het woord ‘mannen’, want dat zijn het in 19 van de 20 gevallen wel. Alsof vrouwen niet van films houden en er nog minder over zouden kunnen schrijven.
Bon. Je krijgt dus de bedenkelijke eer om verhalen en uitspraken te ontlokken die door de band vooraf geprogrammeerd zijn, wegens al zoveel keren verteld. Die journalisten stellen natuurlijk ook allemaal dezelfde vragen, daar kan je niet onderuit. Tip voor beginners: lees vooraf vooral géén andere interviews met de regisseur, zeker niet over diezelfde film. Waag je je er toch aan, dan groeit je frustratie tijdens het gesprek meer dan waarschijnlijk tot ongekende hoogten. Je komt dan tot het besef dat je geen gesprek tussen twee mensen meer aan het voeren bent, maar gewoon functioneert als een simpel doorgeefluik voor promotalk.
Om eerlijk te zijn: met Frank Van Passel viel het gigantisch mee. Sympathieke mens, die van verveling of gebrek aan enthousiasme absoluut geen spoortje vertoonde. Interessante mens met interessante visies. Zeker gaan kijken, dus. En toch nog het interview in het Weekblad lezen, ook al lees je daar voor de helft in wat ook in die andere bladen stond. 
