Wat is er gebeurd met…

…mijn favoriete nieuwssite?

De poetsvrouw

De hele organisatie is met collectief verlof. Behalve mijn mannelijke collega en ik, want een Weekblad verschijnt nu eenmaal niet zonder mensen die het willen schrijven. Ik stap vanochtend de gang binnen en kom terecht in het Rijk der Poetsvrouw. 

De radio met volumeknop op tien (of elf). Het ding verspreidt ninetieshits en foute muziek van MNM. De deuren van alle bureaus staan wagenwijd open. De gang is een hindernissenparcours van bureaustoelen, vuilbakken en papierdozen. 

Poetsvrouw was duidelijk niet op de hoogte van het feit dat er überhaupt nog iemand zou komen werken, want bij mijn entree kijkt ze alsof ze spoken ziet. ‘Oei’, zegt ze. ‘Goeiemorgen’, zeg ik. 

Gezwind stap ik ons redactiebureau binnen. Ik wrijf mijn ogen nog een keer uit. Stoelen zijn buitengezwierd, vuilbakken zijn spoorloos en de kapstok staat bovenop een bureau. Licht is nog uit, de sterke geur van vloerbekledingreiniger prikkelt in mijn neus. ‘Oei’, zeg ik. ‘Goeiemorgen!’, zegt de poetsvrouw.

Per se in het Nederlands

Opgemerkt: “De koningshuisvolgers laten niet veel heel van het boek.” 

Of hoe de royaltywatchers dezer dagen geen toekomst meer lijken te hebben bij de VRT. Bye bye, Jan Van Den Berghe. Zou mijn geliefde Ruud Hendrickx er voor iets tussenzitten?

Breek uit!

Ik moet geregeld naar buiten. Om mensen te interviewen en een nieuw stukje wereld te leren kennen. Om een voorraad frisse lucht in te slaan voor mijn aan airco gewende longen. Om op zoek te gaan naar nieuwe en onvertelde verhalen. 

Ik lijd weer aan een overdosis aan-mijn-bureau-zitten. Nog even hou ik het vol. Maar als ik dat volgende interview niet geregeld krijg voor maandag, word ik poepeloerezot, ik voorspel het u! 

Een geruststelling: ik ben niet de enige die teveel energie heeft om 5 op 5 op zijn bureaustoel geplakt te blijven zitten. Er zijn er nog anderen in die wereld die zich met volle overgave losscheuren van de zitting. En wanneer die daar dan leuke YouTubefilmpjes van maken, maken ze meteen mijn dag goed! 

Een brombeer in mijn badkamer

“Wanneer er iemand onaangekondigd voor mijn deur staat, ga ik nooit de deur opendoen. Zelfs niet wanneer mijn auto zichtbaar op de oprit staat of wanneer de bezoeker mij ziet zitten in mijn fauteuil in het salon. Ik ben een gastvrij mens, maar gastvrijheid heeft zijn grenzen. Bezoekers moeten mij eerst verwittigen voor ze langskomen, en dan ontvang ik ze met veel plezier.” 

Ik kampeerde al twee uur in de badkamer. Zondag, weet je wel. Een zondag Zonder Plannen en Zonder Held, bovendien. Wat betekent: veel tijd om onder de douche te blijven staan en om bodylotions, scrubs en scheermesjes boven te halen ter zelfverwenning. En ondertussen veel tijd om echt  naar de radio te luisteren. Bromberen, zo heette het programma. Een vrijplaats voor bekend volk allerhande om alledaagse frustraties eruit te gooien op ludieke wijze. Levert mooie en herkenbare radio op. Amusant, dat ook. 

Maar bij bovenstaande uitspraak van Jan Van Den Berghe, royaltywatcher en in een ver verleden naar het schijnt ook nog iets anders, stopte ik even verbouwereerd met smeren en scheren.  Tijdens het eerste halfuur gebrom had Jan Van Den Berghe mij best een sympathieke mens geleken: een mens met kleine ergernissen, maar genoeg zelfspot om die te kunnen relativeren. Maar onverwacht bezoek ostentatief voor de deur laten staan? Jan, Jan, Jan. 

Onverwacht bezoek is toch met voorsprong het mooiste wat je kan overkomen? Iemand die heel impulsief beslist om jou te vereren met een bezoekje. Iemand die ervoor zorgt dat je een halfuurtje gezellig kan kletsen en theedrinken in plaats van eenzaam met een boek in je zetel te hangen. Is het zo moeilijk om in te spelen op een onverwachte situatie? Wat maakt je bang, Jan? Schrik dat iemand je kostbare tijd zal stelen? 

Vreemd. Nog niet zo lang geleden liepen ook bij ons de mensen elkaars deuren plat. En nu kijken we vreemd op wanneer we zoiets in andere culturen vaststellen. “Wat een gastvrijheid!” Je mag gerust zijn, bij mij sta je nooit voor een gesloten deur. Kom gerust onverwacht langs. En vergeet zeker niet om niet te verwittigen.