Voorwaardelijk nieuws

De Standaard levert vandaag weer een sterk staaltje journalistiek af. Wat gooit de kwaliteitskrant vandaag voor nieuws op mijn bord? Een aantal artikels die mij moeten verzekeren dat hun eerdere berichtgeving wel degelijk… juist was!

Leest u even mee op krantenkoppen.be:

Moet ik dan gaan twijfelen aan de juistheid van alle eerdere artikels in De Standaard die NIET achteraf nog een keer bevestigd werden? Doen de journalisten van De Satandaard these days aan voorwaardelijke journalistiek?

Oeps, foutje

Mijn vingers willen te rap zijn vandaag en zorgen voor een voormiddag vol schrijffouten. 
Zo probeerde ik daarstraks te surfen naar www.satandaard.be. 
En een tijdje later moest Jan uit mijn artikel 3% ergernisrechten betalen op het huis dat hij van zijn vader Herman erfde.  

En dan is het nog maar middag…

O dierbare Lieven

Het gaat tergend traag, blijft zoveel op de vlakte dat zelfs ons platte land er nog iets van kan leren en is doorgaans doorspekt van rollende ERRRRen en charmante OEWEEEE’s. Het is… de traditionele toespraak van onze koning! Ben je ook één van die mensen die spontaan wegzapt bij het zien van dat staaltje trage tv? Wil jij ook die Award voor Minst Aantrekkelijke Tv-Programma Sinds Het Begin Der Tijden naar de kop van de bedenker ervan gooien?

Lieven Scheire, die zich mag rekenen tot het selecte clubje van mensen die ik écht oprecht grappig vind (wat een eer!), heeft een manier gevonden om de trage en vage koninklijke wijsheid wat flitsender te maken. Kijk en vergelijk!

Albert II anno 2007:

Lieven I anno 2008:

En zo herleidt Koning Lieven de 13 minuten durende portie wijsheid van zijn collega Albert tot een luttele 3:30 oftewel 210 seconden. Wie denkt Koning Lieven van zijn troon te kunnen stoten, neme de handschoen op!

Zoen patriottoloen,
Lieve

(nog even ruiterlijk toegeven dat ik het idee voor dit berichtje te danken heb aan de waakzame collega’s van De Standaard en hun plezierige “En nu even ernstig”-blog…)

Het ene oor is het andere niet

Ik zoek ze overal, altijd en op elk vrij moment van de dag, die lieve woordjes. Daarnet vroeg ik aan boezemvriend Google of hij er nog een paar kende. Hij antwoordde dat hij er nog wat voor me in petto had, in een artikel van De Standaard van 12 februari. Lieve Woordjes die dateren van twee dagen vóór de klefste dag van het jaar? Verdacht, mijn beste vriend! En ja hoor, vrij klef indeed:

Linkeroor gevoeliger voor lieve woordjes

Het linkeroor blijkt gevoeliger voor lieve woordjes dan het rechteroor. Personen die hun geliefde op Valentijnsdag iets willen toefluisteren, doen dat dus beter in het linkeroor, meldde de Britse krant Daily Telegraph maandag.
De krant baseert zich op een onderzoek door een Amerikaanse universiteit. De wetenschappers vermoeden dat er verschil is omdat het linkeroor wordt gecontroleerd door de rechterhelft van de hersenen, de zogenoemde emotionele kant.
De deskundigen lieten honderd proefpersonen via de koptelefoon afwisselend in beide oren ‘emotionele’ en neutrale woorden horen. De ondervraagden bleken via hun linkeroor meer emotionele woorden te onthouden dan via hun rechteroor.

Nee, mijn Googlezoektocht leidt alleen maar naar pseudo-romantische onzin. Ik bespaar jullie de tientallen kleffe gedichtjes die ik onderweg nog tegenkwam, kwestie van uw laatste maaltijd veilig te laten zitten waar ie nu zit. En van dat “wetenschappelijk onderzoek” geloof ik ook geen sikkepit, waar halen ze dat nu weer?

Maar stiekem… Denk ik dat ik het verschil toch eens ga uittesten wanneer Held dit weekend weer op bezoek is. Kan nooit kwaad, niet? ;-)