Per se in het Nederlands

Opgemerkt: “De koningshuisvolgers laten niet veel heel van het boek.”

Of hoe de royaltywatchers dezer dagen geen toekomst meer lijken te hebben bij de VRT. Bye bye, Jan Van Den Berghe. Zou mijn geliefde Ruud Hendrickx er voor iets tussenzitten?

Patatjes

Een Nieuwjaar zonder zoen
is als patatjes zonder zout.

Zoiets moest ik ooit in schoonschrift in een Nieuwjaarsbrief pennen. Het betekende toen niet alleen een nachtmerrie vol inkt, gekrabbel en overnieuw beginnen. Het was ook het exacte moment waarop ik besefte dat wij thuis patatjes zonder zout aten en dat dat niet normaal was. Volgens mijn Nieuwjaarsbrief.

Zoveel jaren later zijn mijn ogen toch ook opengegaan voor de symbolische waarden van dat zinnetje dat in mijn geheugen is blijven steken. De bescheiden levenservaring die ik al mocht opdoen, heeft me de betekenis van het woordje “zonder” geleerd. Op kot, zonder mama of papa. Studeren in Spanje, zonder beste vriendin om uren mee aan de telefoon of in de keuken thuis te hangen. Werkloos, zonder zekerheid of toekomstplan. Nu bijna een jaar met mijn lieve Held, waardoor het leven plots is opgedeeld in scherpe “momenten zonder” en “momenten met”.

De moeilijkste Zonder? Zonder hém. Zonder Held word ik werkelijk waanzinnig wan wiefde. Om de muren van op te kruipen, de wereld van bij elkaar te gillen, voorwerpen naar hoofden van toevallige passanten van te beginnen gooien of om zielig van weg te krimpen in de zetel onder een deken.

En dan die andere Zonder-kwelling. Ik heb een fulltime job heb als journalist. Ik krabbel al hersenspinsels neer in schriftjes, verloren worddocumentjes, agenda’s en bierkaartjes zolang ik me kan herinneren. En ik heb zelden gebrek aan stof om over te schrijven, zeker niet met een specialleke als mijn Held. Toch kruipt die ambetante Zonder ongevraagd mijn oren en vingers binnnen: de Zonder woorden. Iets dat ervoor zorgt dat ik geen woorden kan vinden die beschrijven hoe graag ik hem wel zie. Iets dat maakt dat ik de vorige zin plakkerig en melig vind, en tegelijkertijd flauw en nietszeggend. Iets dat me influistert dat geen enkel woord mooi genoeg is voor Held.

Zonder woorden, verslagen door de beperking van de taal. Ik leg me er maar bij neer. Zolang ik met Nieuwjaar maar een zoen krijg. Die patatjes, met of zonder zout, dat hoeft niet echt.

Voorwaardelijk nieuws

De Standaard levert vandaag weer een sterk staaltje journalistiek af. Wat gooit de kwaliteitskrant vandaag voor nieuws op mijn bord? Een aantal artikels die mij moeten verzekeren dat hun eerdere berichtgeving wel degelijk… juist was!

Leest u even mee op krantenkoppen.be:

Moet ik dan gaan twijfelen aan de juistheid van alle eerdere artikels in De Standaard die NIET achteraf nog een keer bevestigd werden? Doen de journalisten van De Satandaard these days aan voorwaardelijke journalistiek?

Oeps, foutje

Mijn vingers willen te rap zijn vandaag en zorgen voor een voormiddag vol schrijffouten. 
Zo probeerde ik daarstraks te surfen naar www.satandaard.be. 
En een tijdje later moest Jan uit mijn artikel 3% ergernisrechten betalen op het huis dat hij van zijn vader Herman erfde.  

En dan is het nog maar middag…

Kzienageire

Ze zijn zo cliché, de blogposts over zoektermen waarmee mensen op je blog terechtkomen. Maar hoe kan ik die zoektermen negeren wanneer er lieve woordjes tussen zitten?

Een lieve onbekende zocht naar “ik zien a geire”. Niet “ik hou van jou”, niet “ik zie je graag”. Waar wel de beeldschone Antwerpse variant.

De woorden doen me denken aan mijn favoriete leraar in de middelbare school, Marc Fransen. Van geen leraar Nederlands heb ik ooit meer bijgeleerd. Maar vooral zijn sappige verhalen, die hij vertelde terwijl hij op het lerarenbureau zat, zijn me het meest bijgebleven. Onder andere ook zijn lofzang op de klank van taal. Hoe de woorden “ik hou van jou” in elke taal zo mooi klinken. I loooove you, met een diepe, zwoele stem. Je t’ aime, oprecht en zangerig. Ich liebe dich, vrolijk rijmend. Té kjeeeero, ti aaaamo. Rrrrrr, ik ook van u.

En, ok, de Nederlandse versie paste niet in dat mooie rijtje van klinkende liefdesbetuigingen. Maar het ”kzien a geire” van een echte Antwerpenaar, sappig en rechtuit, dat was toch de mooiste van allemaal, niet?

Was u misschien die onbekende zoeker, meneer Fransen?

De bovenburen doen kortaf

Gelezen bovenaan een krantenartikel in het gratis krantje DAG, dat ik vond op de trein Amsterdam-Brussel:

“Allemaal naar de vrijmibo”

De wát?

Ik laat u gokken- ik zei wel degelijk gokken, niet googelen! De origineelste gok krijgt een héél lief woordje van mij.

Watch out for that… stick?

Nooit goed geweest in gooi- en vangsporten à la basketbal, frisbee of baseball, maar vandaag heb ik wél iets kunnen opvangen: een stokje van Ruben! Hij scoort meteen de eer om mij een allereerste blog-stokje toe te gooien. Iets met boeken en opeenvolgende getalletjes. Merci!

1. Neem het dichtstbijzijnde boek vast dat 123 (of meer) pagina’s telt.
Het gaat tussen “De Solidaire Samenleving” van ACV-voorzitter Luc Cortebeeck en mijn dikke groene vriend, de Woordenlijst der Nederlandse taal… Uit trouw aan de titel van mijn blog (Lieve Woordjes!) ben ik eerder geneigd niet voor harde vakbondstaal te kiezen . Mijn Groene Boekje dus, dat onze schone taal in exact 1056 pagina’s samenvat. Mijn dikke en immer betrouwbare vriend, mijn redder in nood bij taalkundige twijfel!

2. Open het boek op pagina 123 en pluk de 5e zin er uit.
“In vergelijking met de woordenlijst van 10 jaar geleden zijn er ook vele woorden geschrapt, waaronder een ruim aantal weinig voorkomende onproblematische trefwoorden.”

(De Heilige Lijst der Correct Gespelde Woorden zelf begint pas op bladzijde 129… Voordien krijg je onder andere “Redactionele opmerkingen”, een “Leidraad” en een “Inrichting van de Woordenlijst”. Wil de persoon die deze teksten ooit echt gelezen heeft zijn hand nu opsteken?)

3. Post de volgende 3 zinnen.
“Voorts werden enkele dubbelvormen gereduceerd (teckel; tekkel is geschrapt, koosjer; kousjer, kosjer zijn geschrapt). Tot slot werden de zogenaamde reeksvormers, d.w.z. doorzichtige samenstellingen met hetzelfde eerste of tweede lid, sterk gereduceerd. Het gaat om onder meer samenstellingen met als eerste leden bank-, bedrijf-, door-, levens-, moslim-, partij-, politie-, scheeps-, slot-, vis- en als laatste -fabrikant, -systeem.”

U hebt weer wat bijgeleerd vandaag, namelijk welke woorden er NIET in het Groene Boekje staan. Altijd handig, niet?
Tijd om die stok estafettegewijs door te geven… aan Evelien, Leen en iemand die van ons allemaal houdt.  

Zoen groeneloen,
Lieve